Þá er mín eina ferðina enn komið með nýtt blogg....verið dugleg að lesa

www.123.is/hildurvals

Jæja, búið að vera eitthvað bloggleysi í gangi hérna. Ekki að mig skorti eitthvað að blogga um..búið að vera hitt og þetta í gangi. Td. þá bý ég ekki í 101 lengur, heldur í hinum undurfagra Laugardal. Ákveðið hefur verið að flýta brottför frá þessu krummaskuði, og verður landið yfirgefið fyrstu vikuna í júní. Því er ekki lýsanlegu með orðum hversu mikið mig hlakkar til. Þessi tveggja vikna ferð til Íslands hefur orðið árslöng eftir 4 daga. Sem þýðir líka að það styttist í afmælið mitt, ég kom nú upphaflega hingað til að fagna tvítugsafmælinu mínu. Og þá hugsar maður enn og aftur "guð hvað tíminn líður hratt" . En þetta ár sem ég er búin að vera hérna hefur verið viðburðarríkt og skemmtilegt, svo ekki sé ég eftir því. Sérstaklega ekki þarsem ég var svo heppinn að kynnast draumaprinsinum, og ætla auðvitað að taka hann með mér heim....það tók bara smá tíma að sannfæra hann um að það væri sniðugt! En allavega þá er 20stiga hiti i Norge núna, og sól....og eftir tæpa tvo mánuði er ég þar, í líklega ennþá betra veðri, að sötra bjór á bryggjunni í Stavanger.

Ég var að pæla í að taka smá syrpu hérna og drulla á þessar fegurðarsamkeppnir sem eru í gangi núna, sá hluta af endursýningunni af Ungfrú Reykjavík í dag. En svo ákvað ég að sleppa því bara, þetta segir sig sjálft er það ekki? Helvítis vitleysa...................

Prinsessan á Bauninni kveður.

Ég fór á kaffihús um daginn með kærastanum mínum. Við settum þarna við kertaljós og pöntuðum okkur bjór og rauðvín. Sátum svo bara í spjallinu og höfðum það ofsalega kósí. Svo kemur hópur af stelpum, svona 10stk og setjast á borðið við hliðina á okkur. Þessar stúlkur voru líklega á svipuðum aldri og ég, ekta svona gellur sem geta ekki farið útí búð að kaupa mjólk án þess að vera stífmálaðar. Og eftir að þær settust þarna heyrðum við Haukur varla í hvort öðru þarsem að þær töluðu voðalega hátt með eftirfylgjandi píkuskrækjum og "OH MY GOD, OH MY GOD" í öðru hverju orði. Kommon, hvernig væri að halda saumaklúbbinn heima? Eða bera virðingu fyrir því að þegar maður er á kaffihúsi þá reynir maður nú að vera ekki að trufla aðra gesti. Og sorry, en stelpur, þó ykkur finnist ykkar persónulegu vandamál og hver reyndi að fá ykkur í bólið um helgina voðalega merkilegt þá þýðir ekki að fólkinu á næsta borði finnist það sama.

Ein þeirra sagði tildæmis þetta: (lesið þetta upphátt, og gerið svona gelgju ljósku rödd, og kastið hárinu aftur svona 5sinnum á meðan , og látið hendi fylgja)

"Ohh, ég trúi því varla með hann Óla sko. Hann er bara svo geðveikt hot, oh my god, og mér finnst bara, ohh my god, að það sé bara ár síðan ég labbaði inn á pizza hut niðrá Hringbraut og hitti hann. OH MY GOD; hann er svo ýkt fallegur. "

 Æj, þið vitið........kaupið ykkur bók eða heila eða eitthvað..........

Prinsessan á Bauninni kveður.

 

Jæja, þá er það orðið opinberlegt....Hildur Valsdóttir mun flýja land í þriðja sinn um miðjan júlí. Ég veit ekki hvað það er með mig og Ísland, okkur kemur aðeins vel saman í stuttan tíma í einu. Ég ber mikla virðingu fyrir ykkur kæru landsmenn, sem komist í gegnum það án þess að hengja ykkur,að búa hér á eyju brjálæðisins í 12mánuði á ári, ár eftir ár eftir ár............ég fer niðrá hné og klappa fyrir því!

Þá er ég komin í sveitina. Svaf ótrúlega vel hérna í kyrrðinni í nótt, og það eina sem ég sá útum gluggann þegar ég vaknaði var snjór, tré, sjór og hestar. Geggjað!

Í gær hafði ég aldrei keyrt á íslenskum þjóðvegi áður, nema þá á milli Reykjavíkur og Keflavíkur. Stefnan var að keyra ein norður, en sem betur fer fékk ég hann Ívar að ferðafélaga. Ég væri ábyggilega ennþá uppá heiði ef hann hefði ekki komið með. Ég gerði mér enga grein fyrir því hvernig Holtavörðuheiðin var. En hún var hál og skjannahvít. Það var löng bílaröð og var keyrt í halarófu á 40 yfir alla heiðina. Nema þeir sem þurftu að vera hálfvitar og  troðast framhjá! Common! Ég þoli ekki svona asnaskap. Þetta er uppá heiði, geðveikt hálka, og engar aðstæður til að vera að keyra á meiri hraða en umferðin var að gera. Svo kemur einhver á bens, og einhver strák fáviti á yaris að troða sér framhjá fólki. Ég vonaði af öllu mínu hjarta að þarna lengra frammundan myndi ég sjá þá vera komna útaf, fasta í snjóskafli. Þá ætlaði ég að opna gluggann og tjá þeim að ég væri á jeppa og að ég væri með kaðal, en að mér dytti ekki einu sinni í hug að hjálpa þeim. Því miður gerðist það ekki. En þegar ég kom niður af heiðinni, þá var enginn annar en yaris strákurinn fyrir framan mig (sem hafði 15mín. áður keyrt framhjá allri bílaröðinni). Hann keyrði fyrir framan mig alla leið inn á Hvammstanga og ekki var hann að flýta sér þá. Ég hugsaði alvarlega um að bara gefa í og keyra yfir hann..........urr.....

 En annar er hugmyndin að eiga rólega helgi hérna úti á landi. Ég fann það bara í gærkveldi hvað þreytan helltist yfir mig, gott að komast úr Reykjavíkur brjálæðinu til að slappa af. Hver veit nema að ég fari og fóðri kindurnar á eftir!!

Prinsessan á Bauninni kveður.

 

 Í gærkvöldi var ég að reyna að sofna en koddinn minn var alltaf að detta á gólfið afþví að rúmið var ekki alveg upp við vegginn. Ég ákvað að þessu yrði ég að redda. Ég hoppaði á fætur og ýtti á rúmið, en það haggaðist ekki. Rúmið er heldur þungt og svo lá Haukur í því í þokkabót. Ég vissi ekki hvað ég átti til bragðs að taka fyrr en ég fattaði að ég gæti auðvitað spinnt í vegginn á bakvið mig. Veggurinn bakvið mig var ekki neinn venjulegur veggur, heldur hlaðinn glerkubbaveggur. En ég er nú bara ósköp venjuleg stelpa og sá kubba og steypu og pældi náttúrulega ekkert í neinu öðru en að þetta væri bara fínn stöðugur veggur. Ég lagði hendurnar á rúmið, fótinn í vegginn, og spinnti. Rúmið haggaðist ekki en áður en ég vissi af hrundi veggurinn, og taddarara, íbúðin leit út eins og að Bush hefði varpað sprengju á hana til að drepa litla saklausa stelpu (mig semsagt). Og ég leit á rústirnar af veggnum og svo á Hauk og það eina sem mér datt í hug að segja var "úbbs" . Og svo auðvitað sprakk ég úr hlátri. Og ég hló, og ég hló, og ég hló. Verst að öllum fannst þetta ekki jafn fyndið og mér.

Á mér hvílir einhverskonar bölvun. Öll tæki hata mig, og mér tekst að brammla og brjóta allt....dónt nóv vadd æm góing to dú ábát ðiss........hmmm........

 Prinsessan á Bauninni kveður.

Ég sit hérna heima í sófanum, með tölvuna í fanginu, sígarettuna og öskubakkann öðrum megin við mig og pizzuna hinum megin. Ég horfi á þvottinn sem á eftir að brjóta saman og uppvaskið sem á eftir að vaska upp. Það er kveikt á sjónvarpinu, Travel Channel. Var að opna e-mailið mitt þar sem einhver ferðaskrifstofa var að senda mér mail um tilboð á "around the world" ferðum. Og í staðinn fyrir að brjóta saman þvottinn, vaska upp, reykja sígarettuna, borða pizzuna, og skella mér í ferðalag ætla ég að blogga um hvað ég vildi óska þess að ég nennti að vaska upp og brjóta saman þvottinn, hvað ég vildi óska þess að ég vissi um kveikjara til að reykja þessa sígarettu, og hvað ég vildi óska þess að mig langaði í þessa pizzu og hvað ég vildi mest af öllu óska þess að ég ætti peninga til að skella mér í ferðalag.

Ég segi alltaf að ég þoli ekki fólk sem situr bara heima hjá sér og vælir yfir að ekkert gerist, því að hlutirnir koma ekki til manns, maður verður að láta þá gerast sjálfur. Og hvað geri ég? Jú, einmitt væli yfir að ekkert gerist. Talandi um að vera með tvöfaldann móral í gangi.

Ef ég ætti eina ósk, þá myndi ég óska þess að ég væri núna einhversstaðar í einhverju asiu eða afriku landi með bakpokann minn að spyrja til vegar. Og ég væri líklegast að fara að gera það í haust ef ég hefði drullast til að klára þennann blessaða skóla á sínum tíma. En nei, Hildur var svo upptekin af að vera það sem hún hélt á þeim tíma að vera fullorðin, það er að segja að vinna eins og brjálæðingur svo ég gæti eitt öllum peningunum mínum í djamm og vitleysu. Já, maður hefði kannski átt að hlusta á foreldra sína, en það þýðir víst ekkert að vera að væla yfir því núna. Búið og gert er búið og gert. Og nú er bara að bíta í súra eplið og gera eitthvað í málunum. Og ég ætla að byrja á því að vaska upp! haha

Gleðilega helgi !

Þá er aftur kominn föstudagur. Rosalega líður tíminn þessa dagana...

 Mamma og Pabbi eru að koma til landsins í kvöld ásamt Vikari litla bróa, vini hans og litla villidýrinu honum Viljari Mána. Þau stoppa stutt, í viku, en Viljar Máni verður eftir um óákveðinn tíma. Ég ætla að gerast fósturmóðir og taka hann aðrahvora helgi svo amma og afi fái smá pásu! Mig dreymdi í nótt að ég væri ólétt og það var óhugnalega raunverulegt, ég þurfti að þreifa á maganum á mér þegar ég vaknaði bara svona til að vera viss....ehh, svo ætli það sé ekki best að fara að æfa sig í þessu! thihi

Annars er ekki mikið að frétta, bara tærnar upp í loft og góða helgi!! )

Prinsessan á Bauninni kveður.

Ég þoli ekki..................

...fólk sem gefur í þegar ég er að reyna að skipta um akgrein...

...ókurteisa krakkagemlinga...

...ókurteist fólk yfir höfuð...

...að þvotturinn minn hengir sig ekki upp sjálfur...

...þegar ég fæ ekki það sem ég vil...

...þegar það er bara til goslaust kók í ískápnum mínum...

...þegar ég er geðveikt þreytt, og leggst upp í rúm og er þá bara allt í einu ekkert þreytt lengur...

...þegar ég er veit að ég hef rétt fyrir mér og aðrir vilja ekki hlusta á mig...

...fólk sem tuðar...

...fólk sem situr heima hjá sér og vælir yfir hlutunum í staðinn fyrir að gera eitthvað í þeim...

 

Ég dýrka...

...að geta legið í rúminu mínu og horft á stjörnurnar...

...að fara í göngutúr og koma við á tjörninni og gefa öndunum brauð...

...hvað litlir hlutir geta fengið mann til að brosa jafnvel meira en þeir stóru...

...þegar einhver kemur mér á óvart...

...fólk sem þorir að bara framkvæma það sem þeim dettur í hug...

...aulabranda sem eru svo leim að þeir eru fyndnir...

...að fara í sund þegar það er snjór og ískalt úti...

...að láta mig dreyma um allt sem ég ætla að gera þegar ég verð stór...

...að sofa alveg þangað til ég vakna...

...að fá svona, váááá, allt er geðveikt frábært og æðislegt tilfinningu, útaf engri sérstakri ástæðu...

 

Prinsessan á Bauninni kveður.

Já, ég er búin að eignast nýja vini. Mig hefur alltaf langað að taka þátt í einhverri hjálpar starfsemi og lét loksins verða að því. Núna borða endurnar á tjörninni frítt í boði Subway...og ég er aðal ábyrgðarmaður í því máli!

Bra bra bra.....

Prinsessan á Bauninni kveður.

Ég á ekki til orð. Í hádeginu í vinnunni hjá mér var ég að vinna með tveimur pólskum stelpum sem eru alveg yndislegar og alveg ótrúlega duglegar. Þær tala smá íslensku en eru ennþá að læra. Og svo er það þessi viðskiptavinur sem er með eitthvað vesen og önnur stelpnanna skilur ekki alveg hvað hann var að segja. Svo hlutirnir tóku einni mínútu lengur að gerast heldur en venjulega. Og haldiði ekki að hann hrópi yfir allan staðinn "guð minn góður, þið verðið nú að tala íslensku ef þið ætlið að vera að afgreiða!" . Djöfull varð ég reið. Ég skil ekki afhverju fólk er svona ótrúlega tillitslaust. Og það er alls ekki unga fólkið sem er með vandræði heldur fólk á aldrinum 30-60 ára. Og það er einmitt þeim að kenna að þetta er svona. Afþví að íslensku börnin þeirra eru svo illa alin upp að þau eru löt og nenna ekki að vinna. Já, ég vil sko heldur hafa pólverja í vinnu sem kunna ekki íslensku heldur en íslenska krakkabjálfa sem kunna ekki að vinna. Og halló, á Íslandi í dag er það bara þannig að ef maður fer eitthvert að borða eða á kaffihús og álíka þá kemur fyrir að maður þurfi að grípa í enskuna, og er það vegna þess að það er hreinlega skortur á starfskrafti hér nú á dögum. Get used to it bjálfar, og lærið ensku ef þið kunnið hana ekki!!!! ARG!!!!!!! Og hvernig á þetta fólk að læra íslensku ef enginn gefur þeim sjens??? Setjið ykkur í þeirra spor, ef þér dettur í hug að flytja til Spánar, hvernig myndi þér líða ef allt yrði brjálað afþví að þú kannt ekki spænsku á fyrsta degi?????? urr........... Prinsessan á Bauninni kveður,

Já, þá er maður kominn heim í geðveikina aftur. Ég var ekki búin að vera hérna í sólarhring þegar ég var farin að öskra á fólk í símann útaf nákvæmlega engu. En svo venst þetta auðvitað og núna líður mér bara vel. Sátt með lífið og það skiptir mestu máli.

Noregsferðin var æðisleg, ég á svo yndislega fjölskyldu og vini!

Semsagt allt gott að frétta, en reyndar ekki mikið markvert að segja frá í augnablikinu. Vildi bara svona vekja athygli á að ég er á lífi!

Snjókarlakeppni kl.15:00 á Miklatúni á morgun. Skora á alla að mæta!!! Þorir einhver í mig?????? hehe....

Prinsessan á Bauninni kveður.

Já, þá er það síðasti dagur ársins,31.desember. Þetta ár er búið að vera ótrúlega fljótt að líða, en það segir maður víst alltaf. En allavega er þetta búið að vera viðburðaríkt ár hjá mér. Ætla nú ekki að fara neitt náið útí allt sem gerðist, en miklar breytingar hafa orðið. Sumt til hins betra, og eitthvað til hins verra. En lífið er enginn dans á rósum og  maður verður bara að gera það besta úr hlutunum...og þá gengur flest vel!   

Um áramótin í fyrra ákvað ég, að sökum margra misheppnaðra áramótafögnuða, að næst myndi ég bara vera heima og leggjast í dvd maraþon. Eitthvað sýnist mér það ætla að breytast. Við ætlum að borða huge kalkún með fjölskyldunni, og skjóta upp flugeldum hér, sem verður gaman. Hef ekki gert það í mörg ár. Og ætli það verði ekki kíkt á lokalpubbinn og athugað hvort manni takist að koma sér í einhver vandræði. Helst myndi ég þó vilja dansa undir tungsljósi útí fallegum skógi.........

Annars er bara allt gott að frétta. Mestur tími hefur farið í afslöppun. Annars erum við búin að spila mikinn borðtennis, labba fullt, versla smá, borða fullt af nammi og góðum mat, rúnta, djamma a little bit, fórum í sjóræningjapartý á fimmtudaginn....þetta er rosa fínt. Ef ég á að vera alveg hreinskilin þá finnst ekki fruma í líkamanum á mér sem vill fara til Íslands aftur..........en ég á víst flug 8.janúar........

Takk fyrir liðinn tíma elskurnar mínar, og megi þið eiga yndisleg áramót. Ég hlakka til að sjá ykkur á nýja árinu! Knús handa öllum

Prinsessan á Bauninni kveður.

Já, guð hvað það er gott að vera komin heim. Sit hérna á sófanum, búið að kveikja upp í arninum...og ég finn að róin er að leggjast yfir mig, geggjuð tilfinning!

Ferðin gekk þó ekki vandræðalaust. Þegar afi var pikkaður upp tilkynnir hann okkur það að hann hafi séð á textavarpinu að á fluginu væri klukkutíma seinkun. Ekki hljómaði það nú vel þarsem að aðeins klukkutíma munur var á því flugi og tengifluginu í Osló. Ég hringdi í mömmu til að væla en hún sagði að þetta hafi gerst áður og að þarsem báðar vélar væru frá sama flugfélagi þá myndi hin vélin bíða eftir okkur. Þá var það nú í góðu. Svo þegar við ætlum að tékka inn í Keflavík lendum við Haukur í miða veseni. Við fenguð aldrei senda miðana í pósti, og var búin að hringja til SAS mörgum sinnum sem sögðu okkur að það væri nóg að prenta út kvittunina sem við fengum á mailið.En það var víst ekki rétt. Það endaði með því að kerlingin í móttökunni hleypti okkur í gegn án farmiða, bara með þessar útprentuðu kvittanir. Svo biðum við sallaróleg eftir að hleypt væri í vélina. En auðvitað lendum við í veseni þar. Afhverju? Jú, afþví að við vorum ekki með neina flugmiða..........ég með mitt skap varð auðvitað alveg brjáluð, og það endaði með því að við fengum að fara um borð í vélina....svo að við frá Kef til Oslo án miða.....fokkin SAS........

Svo þegar til Oslo er komið er okkur vinsamlegast bent á að sækja farangurinn og taka rútu á hótel. Flugið var farið.............great.....................en jæja, það var nú ekki annað að gera en að sætta sig við það. Það var ágætt svosem. Svo var það aftur útá völl í morgun. Við ætluðum að taka leigubíl en það var víst einhver voða bið í svoleiðis og var okkur bent á að taka strætó. Afa fannst þetta heldur fyndið þarsem hann hafði ekki farið í strætó í áratugi. En já, við lifðum þá ferð semsagt af........

Þegar komið var útá völl byrjaði miðavesenið aftur. Ég ákvað að sjá um það og sendi Hauk og afa í farangursröð. Þeir uppgötvuðu reyndar eftir nokkurn tíma að þeir voru í vitlausri röð...og þurftu að skipta....og þetta voru þó nokkuð langar raðir. En jæja, loksins fékk mín flugmiða í hendurnar. Þegar búið var að losa sig við farangurinn þurftum við að labba í gegnum svona öryggisdæmi. Og auðvitað er hann afi stoppaður. Tollvörðunum fannst hangikjötið eitthvað áhugavert..haha Skelltum í okkur smá morgunkaffi og svo útí vél. Flugið frá Osló Stavanger gekk vandræðalaust.

Já, svo segir maður að maður lendi aldrei í ævintýrum...........

Ekki skemmtileg byrjun á jólafríinu, en allur pirringur var fljótur að hverfa þegar maður ók hérna heim í hlaðið.................I'm feeling good tadadada.....

Prinsessan á Bauninni kveður.

Ég ákvað að fara í góðahirðirinn áðan bara svona til að drepa tíma, og auðvitað tékka á hvort maður myndi finna einhvern gullmola. Og þá tók ég eftir svolitlu sem mér fannst heldur merkilegt. Góði Hirðirinn opnar kl.12 og ég var komin þarna aðeins fyrr þannig að ég fékk mér bara pulsu og sígó og svona á meðan ég var að bíða...en við erum að tala um það að fólk stóð fyrir framan dyrnar þarna, útí í skítaveðrinu, eins og það væri að bíða eftir að dyrnar á einhverri svaka útsölu væri að opna eða eitthvað...Og svo þegar dyrnar voru loksins opnaðar þá reyndi fólk að hlaupa og troða sér og ég veit ekki hvað...................það var mjög spes að horfa á þetta. Og bæ ðe vei, þetta var ýkt vond pulsa.........

Ég er búin að kaupa allar jólagjafirnar, hjúkket og amen að vera búin að þessu. Jólagjafirnar fyrir næstu jól verða sko keyptar í sumar..........

Og svo er það Norge ekki á morgun heldur hinn.........og ég á eftir að gera svo mikið, en fæ mig ekki  tilþess.........ég er bara búin að því, og vil helst bara sofa og sofa og sofa............og vitið þið hvað, um jólin fæ ég að sofa í MÍNU rúmi....með MÍNA sæng..........og með MÍNA kodda......gvöð hvað þetta verður gott

Þetta verður líklega síðasta blogg fyrir jól, þannig að ég vil bara óska ykkur yndislegrar hátíðar......já....................GLEÐILEG JÓL !!!!!!!!!!!

Prinsessan á Bauninni kveður.